Haugesund Teater sin største produksjon nokon gong, med 100 mann på scena (60 pr forestilling, då ungane deler roller). Satt til 1925 og 2011, viser det vegen til to sterke kvinner.

Elise, spela av Solveig Andsnes, spelar ein skodespelar som spelar Amanda i ein spelefilm. Filmen startar innspeling berre 4 veker etter at ho har termin med tvillingar, hennar 4. og 5. barn.

Mannen hennar Bjørn, spela av Jørgen Langhelle, har lova å ta seg av ungane, så ho får gå attende til jobb og fullføre drøymerolla si. Problema startar då ein av tvillingane ikkje vil ta til seg næring via flaske, berre amming kan få mat i den vesle.

Den historiske Amanda Sofie vert spela av Linn Løvik. Ho er delvis ein observatør, som ser korleis historia utviklar seg i framtida, og delvis hugsar ho sin eigen historie medan ho deler den med oss.

Hennar store kjærleik, Anders, spela av Tomos Young, dør frå henne, og som ung enke har ho 5 barn å ta seg av.

Kjærleikshistorien deira vert dansa, og det er så flott koreografi, at eg nesten vert på gråten, så rørande er det!

Som fattig enke prøver ho å klare seg utan hjelp frå fattigkassa.

Ho låner pengar og startar butikk. Men sidan ingen andre har pengar heller, lar ho dei få skrive på bok, og endar i praksis opp med å gi vekk maten.

Butikk-investoren Herr Frankson, spela av Andre Ernst grnås.

Haugesund er på denne tida avhengig av silda-fiske, og når silda forsvinn i sju år på rad, er det ikkje berre folk, men 4 av 5 bankar som går konkurs.

Før han døydde, tente Anders pengar på gauking, ulovleg sal av brennevin. Og Amanda Sofie bestemmer seg for å ta opp att forretninga hans.

Ryktet vil ha det til at ho sel seg sjølv og.

Historien vekslar mellom Amanda minne av kva som skjedde og av filminnspelinga av dei samme episodane i livet hennar. Her er Solveig i rolla som Amanda, som lagar mat til alle naboane.

Ei ny politi-kvinne i byen, spela av Siri Embla Risnes, er svært mistenksom, og til slutt tar ho Amanda Sofie på fersk gjerning.

Den andre politi-offiseren, spela av Jon Eikemo, er ei vennleg sjel, og svært glad i Amanda Sofie.

Med alle pengane ho har tent på gaukinga, kjøper Amanda Sofie nye kjolar og sko til sine 5 jenter, i tillegg til å hjelpa venner og kjente som treng det.

I parallell-historien om skodespelar Elise, går ho heim etter ein lang dag med filming i drivande regn.Ekte vatn, eit sjarmerande danse-nummer og ein dy-våt skodespelar.

Kven er alle dei grå folka i bakgrunnen? Dei er grå-folket vel! Dei som er forutinntatte, fordomsfulle, som seier kom-som-du-er-og-bli-som-oss, jantelovs-elskande du-skal-ikkje-tru-at-du-er-noko, “normale” folk. Dei har masse små roller gjennom heile stykket, og er dei som driv handlinga framover.

Her ein ein grå-folk avis-selger…

Og ein grå Burberry-snobb…

Mot slutten vinn Elise den norske film-prisen, Amanda (oppkalt etter Amanda Sofie).

Resymeet her blir kort og litt forvirrande, og eg har hoppa over mykje av stykket.

Birgit Amalie Nilsen har skrive manus og regisert forestillinga.

Kjetil Bjørnstad har komponert musikken.

Steffen Østensen har scenografien.

Darren Roysten har koreografien.

Halvor Lillesund er musikalsk leiar.

Og eg hadde kostyme-designet

Skodespelarar: Solveig Andsnes, Linn Løvik, Jørgen Langhelle, Jon Eikemo, Andre Ernst Grønås, Tomos Young, Lene Romseland, Siri Emlba Risnes, Janna Kari Kvinnesland, Odvar Husby, Heine Valvatne, Kjell Otoo Gard, Aslak Rossehaug, Kjetil Holme, Mas Hisham.

Her er kritikk frå Haugesunds Avis. 

(pressefoto)

Koret består av falne krigarar, som no feirar og festar i Valhall. Med nydelege stemmer losar dei oss gjennom den episke historia, musikken ny-komponert av Reid Gilje.

Alle kledd i lilla nyansar, fargane til sol-nedgongen, og leda av Jorunn Skjoldmøy.

I føydde til detaljar i gull, for å framheve det mystiske og mytiske.

Jorunn kastar ned kjolen sin mot jorda, for å symbolisere kontakten mellom Valhall og MidtGard.

Mine to favoritt-kostymer var til Hugin og Munin, Odis to ravner. Dansaarar Marthe Kristiansen og Karoline Heggedal gjorde ein fantastisk jobb som Odins auger.

Valhall er oppbygd. og ligg over orkesteret, og verkar som om det svevar i lufta.

Men kva er Valhall utan sjølvaste Odin?! Spela og sunge av Henning Sudmann.

Kappe i bomullsfløyel, med juksepels kant. Silkebukse, silketopp og eit silke/gull brokade-belte.

Eg lagde fleire kapper til produksjonen. Som denne store rød linkappa til ei av damene som leda blotet.

Ei anna kappa vart laga av lær til skalden, spela av Preben Hodneland. Resten av kostymene er enten frå tidlegare oppsetningar eller privat eigde.

La meg vise litt fleire bilete frå sjølve forstillinga.

Blot-ritualet var ein del av forestillinga.

Inga viking-forestilling utan kamp, sant?

Håkonarspelet er regisert av Leif Egil Vatnøy.

Scenografi: Robbie Sinnott.

Koreograf: Ane Smørås.

Lysdesign Axel Sundbotten.

Hovudrollene er spela av Siren Jørgensen, Frank Andreassen, Lyni Treekrem, Nils Ole Oftebro, Frode Winther, Preben Hodneland.

På grunn av rettighetar og andre reglar og lover hadde me ikkje lov å bruke kostymene frå tidlegare oppsetningar i denne highlights-versjonen. Men folk må jo ha klær på seg… så denne gongen var jobben min å a) få dei til å sjå fine ut og b)få dei til å sjå ut som del av ein heilhet og c) gi eit hint av den originale musikal-oppsetninga.

Fyrst ut var Jesus Christ Superstar, satt opp i 1999 og 2001. Dette var den aller første forestillinga eg lagde kostymer til, og sanneleg var lærings-kurva bratt!

Heine Totland spelar Jesus. Eit 40 manns stort ensemble spør han “Kva skjer no, sei meg kva er det som hender her?”

Rein Alexander spelar Kaifas, som er direkte irritert på at folket hyller Jesus.

Og her er Espen Hana som kong Herodes, med sitt charleston-dansande hoff. Dei kvite kjolane vart brukt i 2001.

Ikkje mindre enn fire Maria-er i highlights-versjonen, tre av dei i kjolar eg designa/sydde.

Tonje Bakken i ein asymmetrisk, rosa-gul viskose-bomulls kjole.

Elisabeth Moberg i den skråklypte taft-kjolen sin.

Og til slutt Britt Synnøve Johansen i sin draperte kjole.

Og heilt til slutt, Sigurd Sele, som spelar Judas. Denne fyren gir ALT på scena, og treng strengt tatt ikkje mikrofon i det heile tatt, han har lunger som ein elefant

“Jesus Christ Superstar, er du verkeleg den du seier du er?”

Neste musikal er Miss Saigon. Norgespremieren var på Moster i 2009, regisert av Lisa Kent, som og hadde regien for Highlights.

Kjærleikshistorien mellom amerikanske Chris og vietnamesiske Kim, spela av Mareike Wang og Rune Svendsen.

Rein leiar soldatane i eit mannskor av dei sjeldne. Dei syng “Bui Doi” (Livets støv), som handlar om dei uønska barna av blanda rase mellom amerikanske soldatar og vietnamesiske kvinner, som bur på barneheimar i Vietnam.

Mannskor er vakkert!

Og så har me den Amerikanske Draumen! To “ingeniørar” for anledningen, Helge Jordal og Sigurd Sele.

Denne Ginger Rodgers kjolen var nylaga for anledningen. Eg lagde mønster og gjorde han ferdig etter at skredder Elisabeth fekk unna mesteparten av saumen.

EWg laga og ein ny Frihetsgudinne-kjole til Britt Synnøve. Dette er ikkje den beste kamera-vinkelen for det draperte flagget, men kva kan ein gjera …

Ein annan kjole eg laga var til Marilyn Monroe, alias Elisabeth.

Etter pausen var det Chess som stod for tur! Skriven av Benny Anderson og Bjørn Ulvæus og Tim Rice. Norgespremiere i Moster Amfi i 2006, regi av Birgit Amalie Nielsen.

Mine original-kostymer til Chess var kremfarga i første halvdel av showet, og i sterke, varme fargar i andre halvdel. I highlights-versjonen, var dei stilige og formelle i svart og kvitt.

Den musikalske leiaren, Bjørn Skagestad, freistar å dirigere både koret i Merano, Helge på stor-tromme, Sigurd på triangel og Espen på symbalar…

Reins versjon  av “Anthem” hausta massiv applaus.

Vesle Britt Synnøve med den store, store stemma!

“For eg er dommaren, eg kan mitt fag!”

Heines “Vern om det barn” er så gripande at det gjer vondt.

Vakre Susanne dansar som ein draum.

Sigurd og Elisabeth i ei stillferdig stund.

For så å avslutte med eit smell. “Ei natt i Bangkok”, og Øystein Kausrud imponerer som flamme-slukande tempeldansar.

Og endeleg: Les Miserables!

Lekre jenter!

Elisabeth som Fantine.

Tonje som Eponine.

Og kva er vel Les Miserables utan Konge på ei kro!?!

TO kongar på ei kro, faktisk!

Og sjølvsagt: frua sjølv

Rein som Valjean syng “Bring han heim” (Å, dette er ein definitiv favoritt hos meg)

Sigrud, som Enjolras, leiar folket i song:

“Kan du høyra folket syng?

Det er ein song for arge menn

Det er musikk frå dei som aldri vil ha slave-kår igjen”

For denne produksjonen for Stord vidaregåande skule, musikk-linene,  var eg hyrt inn for å lage scenografi, skaffe kostymer og rekvisitta, lage plakat og instruere maskørane.

Hovevekta av arbidet gjekk likevel inn i arbeidet med scenografien, og å male det store bakteppet. Intet mindre enn 70 kvadratmeter er det!!! Landskapet i siluett vart laga etter min model av byggfag på Stord Vdg, og dei gjorde ein kjempejobb! Mellom 2 og 4 meter høg, og 14 meter lang.

Eg jobba tett med lys-designarer for å få eit varmt uttrykk, og eg syns han gjorde ein kjempejobb. Som du ser på bilete nedanfor (på eine glorien), har eg brukt gullfarga blad-metall nokre stadar i bakteppet. Den største og viktigaste delen er sjølvsagt Guds alt-sjåande auga.

Attende til sjølve stykket. Tevje, mjølkemannen, spela av Arne Kvarven. Nett fylt 19, med ei nydeleg barytone-stemme. Eg gler meg til å fylgja karrieren hans, han kjem til å gjera det stort!

Side-teppene er malte, delvis av meg, men mest av elevane sjølve. Eg hadde laga eit stort hebraisk stempel-alfabet, som dei brukte til å trykke teksten på med. 10 tepper á 8 meter. Teksten skal illduere teksten i Toraen, jødanes heilage bok.

Her er Golde, Tevje si kone, spela av Susanne Nesse. Kvaliteten på songen, både blant solistar og kor er gjennomgåande veldig god, ingen som fell igjennom her!

Tevje som fygjer den eine dottera til togstasjonen.

Perchek, spela av Joakim Vikanes, lærer dei unge jentene å ikkje stola på arbeidsgjevarar.

Kostymene er ei blanding av elevane sine eigne fra skuffer, skap og loft, delvis frå Bømlo Teater. Eg designa desse for Les Miserables for nokre år sidan, og det er veldig greit å kunne bruke dei fleire gongar.

Ein av mine favorittar i forestillinga, skreddaren Motel Kamzeu. Han er som ein ivrig hunde-valp, og eg må berre smila av spelet hans.

Ingen musikal utan dans, vakre kvinner, og høgrøsta menn , sant?

Russerane dansar i baren. Skjortene deira er nylaga for produksjonen. Eg klyppte dei, og dei sydde dei sjølv.

Eit anna kostyme laga  nytt, var denne lange nattkjolen til Frauma Sara i mareritt-scena.

Den vennlege politimannen med dei tvilsame komplimenta.

Tevje forlet Anatevjka med sine siste eigendeler. Det einaste som er igjen er huset og spelemannen på taket…

Anmelding i Bladet Sunnhordland.

Nokre detalj-bilete av bakteppet, tatt av Olav Bjørkum:

After several weeks of intense work, Narnia is ready. Here are some photos from the dress-rehearsal:

 

Når eg no har levert bilete til Viking Poseidon, er det rett tilbake til Narnias fantastiske eventyrverden. I kveld har eg gjort ferdig den første kruna til dei fire kongelege barna. Med perler fra India og silkefløyel fra Kina, syns eg den er litt eksotisk! Her ser du eit utsnitt:

Now that I have delivered art for Viking Poseidon, it´s straight back to the the wonderful farytale of Narnia. Tonight I finished the first of the four royal crowns. Pearls from India, and silk-velvet from China, I think it´s rather exotic! Above you can see part of it. 

The past weeks I´ve been busy in Haugesund at the theatre, working with Narnia. I drew most of the scetches this summer, and now it was time to start the production of the main-characters costumes. (Stine, along with Tanja and Lone, are well into the ensembles costumes). Below is a picture of the White witch, played by Elsa Aanesen. The picture is taken from behind, and shows part of the costume: several layers of skirts, one of which can be used as a sled(!), frostroses on her arms, and a glacier-corset.

Premieren er 5. desember, og det blir forestillingar fram til nyttår. 

Elsa Aanesen spelar heksa, Brynjar Stautland løva Aslan, Nina Sele og Bjørn Andre Widvey er Fru Bever og Herr Bever, Knut Gjelle Angell er faunen Mr. Tumnus.

This week I am finally in  Haugesund working on the production of the Narnia-costumes. We are only three people sowing, and have a lot of unsown fake fur waiting to become mice, rabbits, wolves, foxes and even a porqupine. And ofcourse the lion and the witch!

opening night is December 5th, shows run till New-years.